Berlińska pracownia Büro Ole Scheeren zaprezentowała projekt galerii Suseong Continuum w parku Yeonhwaji w mieście Daegu w Korei Południowej. Kręty, betonowy budynek o powierzchni 364 m² powstanie z myślą o sztuce cyfrowej. Nie będzie w nim klasycznych sal ani drzwi.
Galeria jako jedna ciągła przestrzeń
Architekci zaplanowali wnętrze jako nieprzerwany pas przestrzeni, bez zamkniętych pomieszczeń i tradycyjnych progów. Ma to oddawać charakter sztuki cyfrowej, która według autorów nie opiera się na odrębnych obiektach, lecz na nakładaniu się i łączeniu różnych doświadczeń. Krajobraz, droga zwiedzającego i ekspozycja mają tworzyć jedno doświadczenie.
Do galerii będzie prowadziła wijąca się ścieżka, z której budynek ma się wyłaniać jak wypustka terenu. Skręcona bryła zostanie częściowo wpuszczona w ukształtowanie parku i zwrócona w stronę pobliskiego stawu z lotosami. Projektanci nazywają ją „kontynuacją krajobrazu”.
Pracownia podkreśla, że postępująca zmiana ma dotyczyć też wnętrza. Światło, dźwięk, poczucie zamknięcia i immersja będą się zmieniać stopniowo wzdłuż trasy zwiedzania. Zakrzywione ściany raz rozszerzą się w otwarte przestrzenie, raz zwężą w przejścia. Atmosfery mają się płynnie przekształcać, a nie przełączać.
Beton szorstki na zewnątrz, gładki w środku
Konstrukcję wykonano by z betonu o fakturze odciśniętych desek szalunkowych, co nada elewacji surowy wygląd. We wnętrzu powierzchnia przejdzie w gładki beton, na którym będzie można wyświetlać obrazy. Zdaniem architektów ma to odzwierciedlać przejście od naturalnego krajobrazu parku do cyfrowego wnętrza.
Wzdłuż całego budynku pobiegnie warstwowy sufit, który ukryje oświetlenie i instalacje techniczne. Tę część rozwiązań pracownia opracowała wraz z Center for Art and Media Karlsruhe.
Idei projektu dotyczy jedno z najważniejszych zdań wypowiedzianych przez autora koncepcji. „Nie ma jednego momentu, w którym kończy się jeden świat, a zaczyna drugi” – powiedział Ole Scheeren, założyciel pracowni, mówiąc o relacji natury i technologii.
Kiedy i po co powstanie
Galeria jest częścią tegorocznej Suseong International Biennale, w ramach której architekci realizują stałe prace w przestrzeni publicznej Daegu. Zamawiającym jest administracja dzielnicy Suseong. Otwarcie planowane jest na kolejną edycję biennale w 2028 roku, a sam projekt można oglądać na tegorocznej wystawie do 22 listopada.
Pracownia pracuje też nad innymi realizacjami w Azji. W Shenzhen w Chinach pokazała plany wieżowców z elewacjami przypominającymi wodospady, a jej Róng Museum of Arts jest obecnie w budowie.
Co to oznacza dla polskiego czytelnika
Projekt nie dotyczy bezpośrednio Polski i na razie istnieje tylko jako koncepcja z wizualizacjami. Warto jednak śledzić go jako przykład trendu: coraz więcej sztuki powstaje w technologiach cyfrowych, a białe sale tradycyjnych galerii nie zawsze są dla niej najlepszym miejscem. Podobne pytania o to, jak projektować przestrzeń pod projekcje i instalacje multimedialne, pojawiają się także w Europie, a udział niemieckiego ośrodka z Karlsruhe pokazuje, że wymiana doświadczeń między kontynentami jest tu realna.
Dla zwiedzających takie obiekty mogą oznaczać wystawy, na których trasa zwiedzania jest częścią dzieła, a nie jedynie dojściem do kolejnych sal. Czy koncepcja sprawdzi się w praktyce, okaże się dopiero po otwarciu galerii.
Źródło: Dezeen – „Büro Ole Scheeren designs winding concrete gallery in South Korea „without traditional thresholds””
